|
سلام
گـُوادر
( اُ لـُس پَـهره ای )
سلامی پر تئی دانشــورين راج
تئی
ماهيگران اَنت مے سرءِ تاج
تئی
جُهلين زرءِ هر لّـپءِ سؤجان
هزار تمبورگ اَنت آوازءِ موجان
سلام اِت بات گــوادر، وتنءِ هَـند
چه
بُمپورءُ چه نارو، پيــشنءُ مند
مبے
چه راجءِ زانتکاران تو گسـتا
په
تئے هر واهگی اوشتاتگ اَنت آ
په
تئے پورٹ ءُ تئی ٹکنيکين کاران
چه
نيمروز دان کشارين سبزواران
چه
سرحـد ءُ بيابان ءُ گِه ءُ راسک
سلام ات بات گوادر، وتنءِ باسک
بلوچســـتان بلوچءِ سرزمين اِنت
گوادر مے زرءِ نقش آفرين اِنت
تئی
پُسّگ مدام جُـهد کن اَنت باز
زرءِ جُهلانکي اَنت آ همدلءُ راز
تئی
دُتـّگ تئی همکؤپگ ءُ آســک
سلام اِت بات گوادر، وتنءِ باسک
ترا
بکش انت هما که مؤک واراَنت
ترا
دار اَنت هما که سر مچـــاراَنت
به
نند گون راج، مَرو گون ناشرينان
کنــان جُـهد ءُ ترا من سَـمـبَهــــــينان
چه
سبی دان بشاکرد ءُ گهين جاسک
سلام اِت بات گـــوادر، وتنءِ باسک
ترا
کـَــرزيت بلوچ راجءِ سَــتايان
مباتے دژمنءِ گــرنچ ءُ پـَتــــايان
به
ننـد گون راج، هزار سالءِ دگر هم
اُلُـس ندر انت ءُ وارت هؤنءِ جگرهم
مبے
هرجان بمان مے وتنءِ باسک
سلام اِت بات گــوادر، وتنءِ باسک
چند مقاله و نوشته ديگر از هوشنگ
براهوئي
| 
