ازمبارزات عادلانه مردم بلوچ حمايت کنيم!

مردم بلوچ درشرائط بس دشواری بسرميبرند. جوخفقان وسرکوب، بخصوص پس ازحادثه انفجاراتوبوس حامل پاسداران که روز۲۵ بهمن ماه درشهرزاهدان مرکزاستان روی داد که درآن ۴۴ نفرکشته وزخمی شدند، شدت بيسابقه ای بخود گرفته است.

طی اين مدت کوتاه صدها جوان بی گناه بلوچ درسراسربلوچستان دستگيروتحت شکنجه های وحشيانه قراردارند. جوپليسی همه جا حاکم است وهيچکس احساس آرامش وامنيت نمی کند. اين شرائط با توجه به ادامه سياستهای باند تندروحاکم براستان که صرفاً درخدمت گروهی مشخص و متعصب است، روزبه روزبدترميشود.

مردم بلوچ همانند مردم سايرمناطق ايران، انتظارداشتند که پس ازانقلاب اسلامی سال ۱۳۵۷ بتوانند درصلح وآرامش زندگی کنند وازحقوقی مساوی باسايرايرانيان بهره مند شوند، اما باگذشت ۲۸ سال هيچکدام ازنيازهای اساسی آنها برآورد نشده که هيچ، درد ورنج ومشکلات اقتصادی ـ اجتماعی آنان بمراتب افزون گشته است.

با بلوچها همانند بيگانگان برخورد ميشود. يکی ازمسئولين استان چند روزپيش اعلام داشت که" اينها(بخوان بلوچها) با نيرنگ وفريب شناسنامه ايرانی دريافت کرده وهيچ علاقه ای به اين سرزمين ندارند." عجبا، مگربلوچها ايرانی نيستند؟ اگرنيستند، چرا آنها را به حال خود واگذارنمکنيم واين همه ظلم وستم برعليه شان روا ميداريم؟ مگرهرايرانی ای حق دريافت شناسنامه ندارد؟ بايد ازکسانی بازخواست شود که به بيش از۲۰ هزارافغانی شيعه بخاطراهداف ومقاصد سياسی شناسنامه ايرانی داده اند. بلوچها که مالکان اين سرزمين هستند.

آنچه بنده دردوران بيش از۵۰ سال حيات خود دربين اين مردم مشاهده کرده ام، چيزی جزعشق ومحبت بلوچها به سرزمينشان نيست. اين سياست غلط مسئولين دولتی است که اين علاقه مندی را کاهش ميدهد. آنها بايد دليلی براين مهم داشته باشند. بلوچها زمانی که هيچ سهمی دراداره بلوچستان ندارند، به مذهب وآداب ورسومشان بی احترامی ميشود و...، چگونه ميتوانند ايرانی دوآتشه شوند؟

من بعنوان يک غيربلوچ ساکن زاهدان بيم ازآن دارم که اين همه بيعدالتی وظلم وتبعيض درحق اين مردم، روزی همانند آتشفشانی سربه طغيان بردارد واوضاع را ازکنترل خارج سازد. مملکت داری با تعصبات گروهی ومذهبی ممکن نيست.

ازحکومت مرکزی هيچ اميد وانتظاری جهت تغييراوضاع کنونی درسيستان وبلوچستان نمی رود. آنها فقط با زبان اسحه با مردم اين ديارسخن ميگويند وبهره ای ازاصول دولتمداری درکشوری با ميتهای مختلف نبرده اند.

سخن بنده با احزاب، سازمانها وديگرنهادهای ايرانی است که به کمک اين مردم ستمديده بشتابند وازهرطريق ممکن آنها را ياری دهند. بازگوئی وافشای جناياتی که اينروزها دربلوچستان تحت پوشش مبارزه با تروريسم وبمب گذاری و...صورت میگیرد، مورد ديگری است که ميتوان به آن پرداخت. برهرايرانی آزاده ای است که ازمبارزات برحق وعادلانه بلوچها به هرشکل ممکن حمايت بعمل آورند.

رحيمی م ـ زاهدان

۶ اسفند ماه ۱۳۸۵

Posted: 20070225