نامه دانش آموختگان ؛ دانشجویان ودانش آموزان دختر
وپسر بلوچ تحت عنوان:(کانون رهائی از ستم ملت بلوچ) به آقای بان کی مون دبیر
کل سازمان ملل متحد
به نام
خدا
بنی آدم
اعضای یکدیگرند که در آفرینش زیک گوهرند
چو عضوی
به دردآورد روزگار دگر عضوها را نماند قرار
جناب آقای بان کی مون ؛ دبیرکل محترم
سازمان ملل متحد
با درود
اخیرا
بیانیه ای از جانب شما صادر گردید که در آن عملیات نیروهای جنبش مقاومت مردمی
در بلوچستان را محکوم کرده بودید که این محکومیت از جانب شما با یکطرفه قضاوت
نمودن قابل تصور نبود اما آنچه که ما را ناراحت ونگران نموده است عدم شناخت
شما از اوضاع مردم بلوچ در این نقطه از کره زمین می باشد که واقعا دردناک می
باشد . تصور قبلی ما آن بود که شاید اخبار ورویدادهای بلوچستان را شما دنبال
نمیکنید اما اکنون متوجه شدیم که این اخبار به درستی تجزیه وتحلیل نمیشوند
وبه دست شما میرسند ویا بسیاری از موضع گیری های شما تحت فشار برخی دولتها
انجام میگیرد که اگر چنین باشد حیثیت استقلال سازمان مطبوع شما را زیر سئوال
خواهد برد.
آقای بان
کی مون :
شما تا چه
اندازه از جنایات اخیر حکومت ایران در بلوچستان مطلع وآگاهید ؟ از اعدامهائی
که در اینجا صورت گرفته ومیگیرد؛ از شکنجه وتبعیض ورفتارهای ظالمانه حاکمیت
با ملت بلوچ واز فقر وبیکاری این مردم تا چه میزان مطلعید؟شما کشتن نیروهای
سپاهی ایران را محکوم کرده اید ولی اینکه چرا کشتن انسانهای همنوع خود در
بلوچستان را که هر روزه کشته ویا اعدام میگردند محکوم نمیکنید این عمل شما ما
را شگفت زده کرده است واین مسئله قطعا در آینده به بی اعتمادی این مردم به
شما مبدل خواهد شد. آیا میدانید که مبارزه ملت بلوچ برای تحقق منشور ملل متحد
صورت میگیرد؟آیا میدانید که مبارزه جوانان بلوچ برای آن است که منشور حقوق
بشر سازمان ملل متحد در بلوچستان وایران به اجرا در آید؟ اما شما که بالاترین
شخصیت این نهاد بین المللی هستید برخلاف رویه سازمان ملل این مبارزه را محکوم
می کنید. آیا مگر سیاستهای شما درقبال ملل جهان سیاست یک بام ودو هواست؟ مگر
نه آنکه خط مشی سازمان شما آن است که باید با ریشه کن کردن علل وعوامل نا
امنی یعنی فقر ؛بی عدالتی اجتماعی ؛ستم سیاسی وتبعیض وانحصارطلبی در همه
اشکال آن به مبارزه پرداخت ؟ وآیا زمان آن فرا نرسیده است تا در مورد وضعیت
مردم تحت ستم بلوچستان بیشتر تحقیق نمائید وجهت بهبود آن به وظیفه ورسالت خود
عمل کنید؟
دبیرکل
محترم سازمان ملل متحد؛ جناب آقای بان کی مون
ما
تحصیلکردگان ودانشجویان بلوچ به شما وتمام مردم دنیا تعهد میدهیم که اگر در
بلوچستان راه همبستگی وپیشرفت واقعی هموار گردد وحقوق بشر مراعات شود
وساختاری دموکراتیک در اینجا حاکم گردد که توسعه بلوچستان واجرای صحیح عدالت
با نظر سازمان ملل در بلوچستان تضمین گردد ؛ سلاح را از دست جنبش مقاومت
مردمی وشخص آقای عبدالمالک بلوچ خواهیم گرفت وساختار جنبش را به یک حزب
تشکیلاتی سیاسی با اهداف واساسنامه مدون تغییر خواهیم داد اما آیا شما در
مقابل این تعهد ؛ تحقق این خواسته ها را متعهد خواهید شد؟
فقر
وبیسوادی وبیکاری در بلوچستان بیداد می کند . تبعیض وبی عدالتی ونابرابری به
اوج خود رسیده است وحاکمیت با بهره گیری از توان مذهبی خود مردم این استان را
تحت ستم مذهبی وقومی قرار داده است؛وضعیت ما چنان است که خشم ومبارزه را نیز
پاسخی ناکافی برای بهبود این وضعیت می دانیم وما باید برای زنده ماندن خود ؛
فرهنگ ومذهب خود ورفع ظلم وستمی که ما را تهدید میکند باید به هر شکل ممکن
مبارزه کنیم . ما ناچاریم که افکار عمومی دنیا را به سمت خود معطوف کنیم
ودهها بیانیه صادر شده در محکومیت نقض حقوق بشر در ایران توسط سازمانهای
مدافع حقوق بشر دنیا گویای آن است که امکان فعالیت مدنی در راستای دفاع از
حقوق شهروندان در این کشور وجود ندارد.آقای دبیرکل: شما خوب می دانید که
آزادی ورهائی را هرگز نمیتوان در سکوت وانزوا بدست آورد وما چاره ای جز فریاد
نداریم وشیوه جنبش مقاومت مردمی به عنوان آخرین راه علاج می باشد که میتواند
فریادمان را به جهانیان برساند.
آری جنگ
ونبرد وخونریزی قابل پذیرش نیست وپاسخ خون را باخون نباید داد اما برای
مقابله با فرهنگ مبارزه مسلحانه باید فرهنگ برابری وصلح را بر شالوده اصول
آزادی ؛ عدالت ودموکراسی ؛ تساهل وهمبستگی وبر رعایت دقیق حقوق بشر بنا کرد ؛
فرهنگی که خشونت را طرد می کند ودر پی یافتن راه حلهائی برای مسایل از طریق
گفتگو ومذاکره است بایستی همه اشکال خشونت را رد نماید وطوری نباشد که اعدام
را توسط حکومتی بپذیرد که انجام دهد واما مبارزه مردمان برای رهائی از اعدام
وشکنجه ظالمانه را رد نماید. وبا توجه به این مسائل می طلبد تا به ریشه
مناقشات در بلوچستان نگریسته شود ومسایل بر مبنای واقعیتها مورد توجه قرار
گیرند.
جناب آقای
بان کی مون:
ادبیات
اخیر شما در محکومیت عملیات مبارزان حق خواهی وآزادیخواهی جنبش مقاومت مردمی
این تفکر را در اذهان ما بوجود آورد که نیاز است تا سازمان ملل برای پاسخگوئی
بهتر به آلام ودردها ورنجهای جامعه بشری در اندیشه تغییر ساختار خود باشد
وپیشنهاد میگردد که نام سازمان ملل به سازمان دول تغییر یابد چرا که این
سازمان عملا از سیاستهای غیر انسانی وضد بشری برخی از دولتها حمایت می کند
وگاها به مثابه سخنگوی دولتهای ظالم عمل می نماید.
در پایان
خاطر نشان میگردد که تنها راه مقابله با تروریسم ونا امنی در هر کجای دنیا
مبارزه با بیسوادی ؛بیکاری و فقر وبی عدالتی وتبعیض ونابرابری است وانتظار
میرود به دولت ایران پیشنهاد نمائید که در صورت تمایل به برون رفت از بحران
امنیت ومشروعیت در جهت رفع موانع امنیت پایدار اقدام نماید واز شما وشورای
امنیت سازمان ملل متحد مصرانه میخواهیم تا هرچه سریعتر در محکومیت یکجانبه
خود تجدید نظر نمائید ومطالبات وخواسته های مردم بلوچ را نیز مورد توجه قرار
دهید.
به
امیدآنکه مطالبات وخواسته های ملت بلوچ روزی تحقق یابند
دانش
آموختگان ؛ دانشجویان ودانش آموزان دختر وپسر بلوچ
تحت
عنوان:
(کانون
رهائی از ستم ملت بلوچ)