از تاسیس
دانشگاه آزاد چابهار چهار سال می گذرد.گذشت چهـار سال شاید زمان طولانی برای
ارزش یابی نباشد
ولی
در شهری مانند چابهـار که با داشـتن عنوان بندر آزاد تجاری قابل توجه است.
درسـت
دانشـجویی بیان می داشـت که
ساختمان
این دانشـگاه یک خانه اجاره اييست.تعداد
کارکنان آن بسيار کم واسـاتیـد
ورزیده ای ندارد.رئیس دانشگاه
بيشترين اوقات را در
زاهدان بسر می برد و با
"سیستم
از راه دور"
آنرا
اداره می کند.چندان توجهی به حال دانشجویان و وضع درسی آنان ندارد.
با نزدیک شدن پایان ترم دروس سنگین ریاضی در چند جلسه و فشـرده تدریـس
ميشود
که نه تنها دانشجو بهره ای نمی برد بلکه باعث میشود که نمره قبولی را
هم
کسـب نکنـد.
رئیـس
محـترم در جـا کـه با عنـوان نـام هـای خـانـوادگـی نظـیر
دهمرده،شهرکی،سرگزی،زابلی نژاد و....مواجه میشود با دادن نمره
"کیلـویی
و وجـبی"
آنها را قبول میکند که اگر بررسی کلی به عمل آید حقیـقت
امر به اثبات میرسد.
دانشجویان زیادی با
وجود پرداخت شهـریه های کلان مجـبور به ترک تحصیل شده اند.اگر فکر اساسی برای
این دانشگاه نشود
,با تنش
واختلافات شديد بين
دانشجويان
بومي
و غير بومي مواجـه خواهد شـد.
متاسفانه
ازآنجائيکه
مديريت استاني
در اختـیار زابلـی هاسـت هیـچ فریادرسی وجود ندارد که مردم بدان مراجعه کنـند
و درد
دل خـود را به سمـع و نظـر
مقامات ذیصلاح برسانند.
لذا به عنوان اتمام حجت,
ازاسـتاندار که خود را از پيامبر اسلام (ص) هم مقدس تر میداند و ادعای خدایی
می کند,خواهانيم
که در مدیریتهای استانی
تجدید نظر
و از افراد ذیصـلاح و توانا استفـاده نمـاید و ایـن حصـار
"مدیریتـ
انحصاری"
را بشکند به قول شاعر که می فرماید: