آيا رژيم ايران قادربه سرکوب جنبش رو به رشد دربلوچستان خواهد بود؟

رژيم پهلوی سرنگون شد وآخوندها زمام اموررا در ايران بدست گرفتند. آنها بتدريج پايه های حاکميت خويش را مستحکم ساختند وبا توجه به کينه تاريخی با ملت بلوچ، برنامه های ضد انسانی گسترده ای درمنطقه طرح ريزی وبه مورد اجرا گذاشتند. گسترش آگاهانه بيکاری برای بلوچها، پراکنده ساختن جوانان بلوچ ازمحيط های آموزشی، توزيع بی رويه مواد مخدردرشهرهای بلوچستان وبه اعتياد کشانيدن جوانان بلوچ، تبليغات مسموم کننده برعليه ملت بلوچ بعنوان قاچاقچی توسط رسانه های جمعی رژيم درسطحی گسترده، و... ازارمغانهائی بودند که رژيم جديد با خود برای ملت ما بهمراه داشت.

مردم بلوچ که دستشان به جائی بند نبود وهيچ پناهگاهی نداشتند، زيرچکمه های آهنين دژخيمان رژيم آخوندها له شدند. هزاران نفربه بهانه های دروغين به جوخه های اعدام سپرده شده وتعداد کثيری جلای وطن کردند تا ازتيررس دشمن بدور باشند. دستگيری بلوچها وتحت شکنجه قراردادنشان به امری عادی مبدل گشت. اگرکسی فاقد ريش بود ويا پيراهنش کمی بلند ترازباب طبع سرکوبگران رژيم تهران و... بازداشت ومورد اذيت وآزارقرارميرفت تا ازاينطريق ازملت بلوچ زهرچشم بگيرند.

به بند کشيدن زنان وکودکان بلوچ که درفرهنگ ما جائی ندارد، جهت درهم شکستن روحيه مبارزاتی ملت بلوچ بمورد اجرا گذاشته شد. بدينترتيب، امنيتی که مردم دربلوچستان پيش ازتغييرسيستم پادشاهی به آخوندی داشتند، فروريخت وبلوچ ارزش واقعی خويش را ازدست داد وهرپاسداروبسيجی وارداتی وبی ريشه ای، به لحاظ قانونی مجازگشت تا شخصيت بلوچ را خرد کند وبه وی بفهاند که ديگردرسرزمين خود ارزشی ندارد وبلوچستان به اومتعلق نيست. يا تن دادن به بردگی ويا ترک وطن!!!

حکومت ديوصفت جمهوری اسلامی ايران، خود را مسئول دربرابرمردم بلوچ نميداند و بهمين منظوردرپی يافتن جايگزينی برای وی درمنطقه برآمد. انتقال گروه گروه فارسها ازمرکزايران به بلوچستان وواگذاری زمين کشاورزی به آنها وفراهم ساختن مسکن وسايرامکانات شغلی برايشان، با چنين هدف شومی بمورد اجرا درآمد تا بتدريج بلوچها را درسرزمين مادريشان به اقليت تبديل سازند.

همزمان با اين اقدامات ضد انسانی، طرح سيستانی کردن بلوچستان نيزدردستورکارعوامل حاکميت تهران قرارداشت. دشمنان قسم خورده ملت ما با خود عهد بسته بودند تا درپروسه ای مشخص، باندهای افراطی سيستانی را درسرتاسربلوچستان بگسترانند، بگونه ای که برکليه ارگانهای دولتی مسلط باشند. افراطگرايان زابلی از دو زاويه برای رژيم اهميت داشتند. ابتدا اينکه به ديگران نشان دهند که اينها نيزبه همين منطقه تعلق دارند وبومی هستند. حال آنکه شهرزابل ناحيه بسيارکوچکی است که درشمال بلوچستان قراردارد وزابليهای مورد نظر بوميان سرزمين پهناوربلوچستان نيستند. ديگرتعلق مذهبی سيستانيها که عمتاً شيعه ميباشند وازاين زاويه با بلوچها درتضاد قراردارند. اين باندهای مزدورکينه عميق خويش را نسبت به خواسته های ملی مردم بلوچ با درگيری عيدگاه زاهدان بمورد نمايش گذاشتند و پس ازآن واقعه اسفناک است که بیش از پیش مورد توجه تهران قرار میگیرند.

حکام تهران با چنين جابجائيهائی، متصورشدند که ديگرپروژه شان دارد به پايان خود نزديک ميشود وبعد ازآن قادرخواهند بود درامنيت کامل به چپاول وغارت مردم ستمکشيده بلوچ بپردازند. امنیتی که مزدوران رژیم مد نظر دارند، به معنی بی امنیتی کامل برای مردم بلوچ میباشد. امنیت مورد دلخواه آنها بدین معنی است که بلوچ از ابتدائی ترین حقوق انسانی خود محروم گردد و هر دستوری که از تهران دریافت میکند، را بمورد اجرا بگذارد. شعاربرابری شیعه و سنی را درحد یک شعار پوچ و توخالی بپذیرد و درعمل مذهب شیعه را بعنوان مذهب راستین به رسمیت بشناسد و در مقابل تمامی توهین ها به اعتقادات خود سکوت کند. به بالادستی فارس گردن نهد و بدینترتیب تمامی هست و نیست بلوچستان را دودستی تقدیم آنان نماید. در برابر تمامی ظلم و ستمی که برآنان اعمال میگردد، مهرتائید بزند و خود را مستحق بیعدالتی بداند و... و نسبت به هیچ موردی لب به اعتراض نگشاید و خواسته ای مطرح نکند. رژیم حاکم برتهران خواهان چنین نظم وامنیتی دربلوچستان است.   

درچنين شرايطی که بلوچ ازهرسودرمحاصره کامل بسرميبرد ودشمن با وسائل وتجهيزات گسترده مالی ونظامی سعی درنابوديش دارد، چه راهی برايش باقی ميماند؟ یا مرگ شرافتمندانه و یا با ذلت و خواری زیستن. ملت بلوچ میبایست یکی از ایندو را برمیگزید.

جوانان بلوچ تحت فرماندهی عبدالمالک بلوچ که کاسه صبرشان ازجنايات روارفته برملتشان لبريزشده بود، شجاعانه فرياد اعتراض برآوردند وبا سرزمين مادری خويش عهد بستند که تاخاتمه بخشيدن به ستمهای ملی ـ مذهبی درمنطقه، ازپای ننشينند. اين اعتراض مردمی که با مبارزه مسلحانه همراه بود وبا عمليات موسوم به تاسوکی، ابعادی بين المللی به خود گرفت، خواب شيرين را ازچشمان مزدوران رژيم دربلوچستان ربود که همانا فرياد وای امنيت سردادند وخواهان اعزام نيروهای سرکوبگربيشتری به بلوچستان وسرکوب گسترده ترمردم بلوچ شدند.

 دشمنان ملت بلوچ درتهران، به ندای باندهای مزدورسيستانی خود لبيک گفته وبيش از۲۲۰۰۰ نیروی سرکوبگرتازه نفس به بلوچستان اعزام داشتند تا دربعدی وسيعتر مردم بلوچ را کشتارکنند. اعزام آخوند نکونام مزدورجهت زهرچشم گرفتن ازمردم، مزيد برعلت شد وپس ازآن صدها تن ازجوانان بلوچ به جوخه های اعدام سپرده شدند. درمدت کوتاهی که ازورود اين جانيان به منطقه می گذرد، روزی نيست که خانواده ای عزيزی را ازدست ندهد و داغدارنشود. بدينترتيب بلوچهای فاقد امنيت، نا امن ترگشتند واينروزها هيچ بلوچی درسرزمين خود احساس امنيت نمی کند. هيچ تضمينی وجود ندارد که جوان بلوچ ازخانه خارج شود وزنده بازگردد وتوسط جلادان رژيم به گلوله بسته نشود.

آنانيکه مبارزين بلوچ را عامل نا امنی دربلوچستان معرفی ميکنند ، سخت دراشتباهند. کسانيکه منطقه را برای مالکان اصلی اين سرزمين بی امن ساخته اند، گروههای سيستانی مزدوری هستند که دستشان تا آرنج به خون بلوچها آلوده است وازانجام هرجنايتی برعليه مردم بلوچ کوتاهی نميکنند، وحاميان تهرانيشان که با آنها همنوائی دارند وجهت نابودی ملت بلوچ نقشه ميکشند. هيچکس ديگری دراين ميان مسئوليتی ندارد. مبارزین بلوچ که به دفاع ازشرف وناموس وانسانيت وبرعليه ستم واستبداد برخاسته واسلحه بدست گرفته اند، نژاد پرست نيستند ونمی خواهند برديگران ستم روا دارند. نژاد پرست وشوونيست کسانی هستند که ملت بلوچ را دربلوچستان زندانی ساخته ووی راازکليه حقوق انسانی اش محروم ساخته است. هدف ازذکرباندهای سيستانی، دسته جات مزدوری هستند که درپروسه ای طولانی دشمنی خويش را با مردم بلوچ به اثبات رسانيده ودرسرکوب مستقيم نقش دارند، نه مردم عادی زابلی که با هزاران تار به بلوچها وصلند.

نيروهای مبارزبلوچ تا کنون فقط مزدوران رژيم را مورد حمله قرارداده اند، اما مسئولين استان سعی دروارونه جلوه دادن حقايق کرده وبگونه ای وانمود ميکنند که بارکشان ودانشجويان و... بيگناه را به قتل ميرسانند. حال آنکه واقعيت چيزديگری است. و ازسوی ديگرخوديهائی که دررکاب دشمن حرکت ميکنند واظهارميدارند "... كه اگر منفجر مي‌شد چقدر خانه‌هاي مردم را خراب مي‌كرد و جواب اين خرابي و خون مردم را چه كسي مي‌دهددر حالي كه اگر يك قطره خون از بيني كسي بريزد خدا در روز قيامت عامل آن را بازخواست مي‌كند." اولاً اين بمب درمسيرجلادان ملت بلوچ کارگذاشته شده بود واگرعمل ميکرد تعدادی ازعوامل سرکوبگررژيم به درک واصل ميشدند، کسانيکه هروزه خون جوانان بلوچ را درگوشه وکناربلوچستان برزمين ميريزند. اگرريختن يک قطره خون درروزقيامت مورد بازخواست قرارميگيرد، چرا زمانيکه بلوچهای بی گناه را دسته دسته درمعابرو چهارراهها اعدام ميکنند، همين جملات جذاب را خطاب به جلادان حاکميت ابراز نمی داريد؟ لابد ميگوئيد که بلوچها را حلق آويزميکنند وخونی ازآنان برزمين نمی ريزد!!

بدينترتيب، امنتيی که باب طبع حکومتگران وعوامل ومزدوران محليشان ميباشد، قابل تحقق نيست. مردم بلوچ وبخصوص جوانانی که بيعدالتيهای موجود دربلوچستان را به عينه ميبينند ولمس ميکنند، بيشتروبيشتربه صفوف نيروهای مبارزمی پيوندند. دستگيريهای گسترده اخير، شکنجه های وحشانه، ناخن کشيدنها، اعدامهای دسته جمعی و... نتوانسته اند مردم زجرکشيده بلوچ را مرعوب سازند. نيروهای مبارزبلوچ بايد به درون لانه امن اين مزدوران جنايتکار که هم اينک دچارسردرگمی شده اند، به جای آب بنزين بپاشند تا سراسيمه بسوزند وجزغاله شوند وبدانند که بلوچها ازدست آنها چه کشيده اند. امنيتی که برای بلوچها نباشد، بايد دشمنان ملت بلوچ نيزازآن بی بهره گردند.

اميربلوچ

December24-2006

Posted:20061224

-------------------------------------------------------------------

لینکهای مرتبط

صفحه خبر حقوق بشر بلوچ

Baloch R. W. News