باورکنيد اينجا بلوچستان
است
امروزانگاردوباره پس از پنجاه سال ,خود را دراين عکس ديدم,شماھم به
عکسھاى من وفاميلم نگاه کنيد وبگوييد آيا ھمين است زندگى ؟
به دقت درعکس نگاه کنيد مرا خواھيد ديد.
بله اين منم درست مانند پنجاه سال پيش"کوران دامنى"که پاچه شلوارم را بالا کشيده ام تانشان دھم اين پاى برھنه وزخمى خود را,خوب به پيراھنم بنگريد که نتوانسته حتى ھمرنگ شلوارم شود,وحتى دکمه ھاى نامھربان ھم از يقه پاره پيراھن چرکينم فرارکرده اند.
آياميدانيد که درزمستان وتابستان جان پوش وپاپوش من ھمين است که حالا برتن دارم؟
راستى ميدانيد که ھفته گذشته درمحله ما چندين کودک جان را خود بخاطربيمارى مالاريا مغزى ازدست دادند؟
درست ھمين يکماه پيش بود که درھمين محله وچند محله ديگر,ده نفربر اثربيمارى وبا وحصبه و اسھال خونى
از بين رفتند.
درست پريروز بود که دو مادردر حين زايمان جان باختند وچندين کودک ديگر را بى مادرگذاشتند.
به اطرافم درعکس بنگريد,اين بچه ھاى پاى برھنه وگرد گرفته برادر وخواھرويا عمه زاده وخاله زاده من ھستند.
بعضى وقتھا ازبزرگترھا فقط ميشنوم که يک جايى ھست بنام مدرسه که درانجا علاوه بر يادگيرى خواندن و نوشتن ,بعضى وقتھا باتوپ ھم بازى ميکنند!!
بله امروزنتيجه تمام اشغالگريھا ى سرزمين مقدس بلوچستان وبه بردگى درآوردن ملت بلوچ ,ھمين استکه کودک بلوچ ازابتدايى ترين حق خود که ھمانا خوراک مناسب ,لباس و پاپوش مناسب که مشخصه زنده ماندن يک انسان است, محروم باشد.
بله من کودک بلوچ درقرن ۲۱بجاى توپ وتانک وبمب اتم و کامپيوتر ,نايتندو,راديو ,تلويزيون,يخچال ,انترنت,و ھزاران گاجت ديگر, امروز محتاج به پاپوشى بر پاى, جان پوشى بر تن ھستم, که قبل از شکم گرسنه ام ,آبرويم را زيرپيراھن پاره ام قايم کنم .
کوران دامنى
شھريور ۸۶
به دقت درعکس نگاه کنيد مرا خواھيد ديد.
بله اين منم درست مانند پنجاه سال پيش"کوران دامنى"که پاچه شلوارم را بالا کشيده ام تانشان دھم اين پاى برھنه وزخمى خود را,خوب به پيراھنم بنگريد که نتوانسته حتى ھمرنگ شلوارم شود,وحتى دکمه ھاى نامھربان ھم از يقه پاره پيراھن چرکينم فرارکرده اند.
آياميدانيد که درزمستان وتابستان جان پوش وپاپوش من ھمين است که حالا برتن دارم؟
راستى ميدانيد که ھفته گذشته درمحله ما چندين کودک جان را خود بخاطربيمارى مالاريا مغزى ازدست دادند؟
درست ھمين يکماه پيش بود که درھمين محله وچند محله ديگر,ده نفربر اثربيمارى وبا وحصبه و اسھال خونى
از بين رفتند.
درست پريروز بود که دو مادردر حين زايمان جان باختند وچندين کودک ديگر را بى مادرگذاشتند.
به اطرافم درعکس بنگريد,اين بچه ھاى پاى برھنه وگرد گرفته برادر وخواھرويا عمه زاده وخاله زاده من ھستند.
بعضى وقتھا ازبزرگترھا فقط ميشنوم که يک جايى ھست بنام مدرسه که درانجا علاوه بر يادگيرى خواندن و نوشتن ,بعضى وقتھا باتوپ ھم بازى ميکنند!!
بله امروزنتيجه تمام اشغالگريھا ى سرزمين مقدس بلوچستان وبه بردگى درآوردن ملت بلوچ ,ھمين استکه کودک بلوچ ازابتدايى ترين حق خود که ھمانا خوراک مناسب ,لباس و پاپوش مناسب که مشخصه زنده ماندن يک انسان است, محروم باشد.
بله من کودک بلوچ درقرن ۲۱بجاى توپ وتانک وبمب اتم و کامپيوتر ,نايتندو,راديو ,تلويزيون,يخچال ,انترنت,و ھزاران گاجت ديگر, امروز محتاج به پاپوشى بر پاى, جان پوشى بر تن ھستم, که قبل از شکم گرسنه ام ,آبرويم را زيرپيراھن پاره ام قايم کنم .
کوران دامنى
شھريور ۸۶