نا تپاکى

 

اؤ مۓ بلوچين کومءُ برات

بل وت مه وت جنگءُ پسات

گوں وت مِڈيت پرچے چوشان

دشمنءَ کَنِ ايت وشھال ءُ شات

بايد ببين يکجاه ءُ ھور

يکجاه کُتين ھمت گوں زور

گوں دوستىءُ مھرءِ سرا

نِشتين په براتى ھر گورا

مُلک مۓ گريبءُ بزَگِ انت

چوکَپ ءُ چُنڈ ءُ درغم انت

داشتگ په پولينگى گجر

پنجاپى ءُ اُوگان  په دَر

مادرزمين فريات کَنت

فرياتءُ نالگ بازءکنت

چه اجنبى ءُ  دشمنان

ناليتءُ آهءُ زارء کنت

بَچان وتى آوازء کنت

درستان گوں مھرءَ بارءکنت

پَنت ءُ کُلو صد بارء کنت

بيا بَچ  منى حالاں  بِچار

مرچى منى دردان  بِمار

پادا وتى دستان شھار

به کَن اجنبى ءَ وارءُ گار

کوران بِجَن گوانکءُتوار

بل که بِييِت لھتے په سار

 

کوران دامنى  تير۱۳۸۶

Posted:20070720

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

چند مقاله و نوشته ديگر از کوران دامني

^{دوتءُ دنگلان}  

اي مادرم , مادر وطن

ما تا چه حد بلوچ وبلوچستان خود را دوست داريم؟!

^{وطن يکى بلوچستان}

 چراسرزمينم بلوچستان ؟!!

قاچاقچى مادرزادى

بلوچستانءِ دريا (زِر)      شعر / کوران دامني

 درياي بلوچستان                         شعري زيبا از کوران دامني

پھره منى پھراِنت منى

^{چراگاه مشترک و اجبارى}

^{بلوچى بودنم جرم است}            کوران دامني

   کشورى بنام سرادان

^{بلوچ اسرائيلي/ ايراني و اسرائيل/بلوچ و مرگ بر اسرائيل   طنزي از  کوران  د امنى}

 ايرانى  که  تھران  است                    

^{ننگتان باد           کوران  د امنى}

^{يا  ھدا  تو به/}ح^{قيقتي غيرخودي اما طنز آميز} 

بيا  گرين وتا  جُستے   

نامه اي آکنده از محبت به کارکنان راديو بلوچي اف ام