بالاچءِ ھَکلءُ توار

اوباباى کوم خيربخش سلام

مرچى ھم تيٸ گوانکءُ کلام

چوتيٸ وتى دورءُ زمان

نوںيادء بنت ھروھد مدام

تو په  وتى کول ء ُُ کرار

آزاتى ءِ لوٹ ءُ  توار

پيداگ کتگ بازسرمچار

بَچان تيٸ شيِرءُ مزار

سال نوزدهءُھم شصتءُپنچ

گوں گلزمينءِ درد ءُ رنج

بالاچ يلين پيداگء بيت

مه اے بلوچستانءِ گنج

کم کم چوبيتگ مستِراں

چاريت وتى کومءُ سراں

ھم گوں پِت ءُ ھم ديگراں

گوں سنگتءُگوں برادراں

گنديت که ملک گوں اجنبى

اے زِندءُ اے زوراں سرى

تاں کَد کنيں  اے بندگى

اے بى وسى بيچارگى

بى وس بلوچ حدءَ دَراَنت

زَنجيرءُ زوريں سانکل اَنت

تاں کَد کنين اوپار اِشاں

اے دشمناں اوپار نَبَنت

مُلکءَ که گپتگ اجنبى

اے عزتے پر ما  نبى

جُھدى کنيں په ميى وطن

که آزات بِبِيت يکپارگى

بالاچ يلين شيوارگ ات

په گلزمين غم وارگ ات

چوشى مريد په ھانى ءَ

ھروھد مدام ديوانگ ات

په علم ءُزانتے ھاترءَ

شُت چه بلوچستان درءَ

په وانَگ ءُ زانَگ وتى

چند سالے شُت روسے گورءَ

چند وھدے ھم اِنگريزءَ شُت

بازفکرءُ بازيں علمى زورت

مُلکے غماں وادارى کُرت

عيش يوروپءِ اَنگارى کُرت

نوں مه وطن واترى کُرت

بازسنگتے ھمراھى زورت

په آزاتى ءَ مُلکءَ وتى

مه کوه ءُ کنڈِگ جاھى کُرت

ھَنگت مه ھرکوهءُ حصار

بالاچ ءِ ھکَل ءُ توار

نوں ھشکنَگ بيت باربار

بِل ھربلوچے سارء بيت

نيليت که حَک ميٸ گارء بيت

ميٸ حِک نَھينت سے جاه بِبيں

بايد که ھر سے يک بِبيت

بالاچءِ راه گارء نَبيت

تاں که بلوچے ساربيت

راست اِنت که بالاچ بوت شھيد

بلے لکاں بالاچ پيداگء بيت

بالاچءِ جنگ گوں دُشمناں

مان اِيت بلوچءِ دپتراں

خونءِ شھيد گارء نَبَنت

مه کوه ءُ مه گَٹ ءُ گراں

مرچى که من گوں وت جوشاں

يکبار پَدا اے ھم گوشاں

ميريں بلوچ بالاچ مرى

شھميرءِ مُلکے ھرگورى

سنگت تَرا لک بار سلوت

لک عزت ءُ لک ھم سکوت

ميريں بلوچ آزاتء بَنت

ميٸ گلزمين آبادء بَنت

په بالاچ کِشکءُراهءُلوٹ

بازيں دگربالاچء بَنت

بالاچ مرى توزندگے

تو وا نميران بوتگے

تاں که بلوچے زندگ اِنت

تو زندگ ءُ پايندگے

کوران بجں گوانک ءُ توار

تاں که ببيت لھتے په سار

دنيايى قانوں ءُ گُذار

لھتے بِبَر لھتے بِيار

کوران دامنى

نوامبر ۲۰۰۷

http://balochddieh.blogspot.com/